
Wypuszczasz psa do ogrodu, a on natychmiast po załatwieniu potrzeby odwraca się i w ułamku sekundy połyka własny stolec? A może wracasz do domu, w którym szczeniakowi zdarzyła się wpadka na dywanie, i z przerażeniem odkrywasz, że maluch próbował zjeść odchody, by zatrzeć po sobie ślady? 🙈
Dla każdego opiekuna to widok budzący obrzydzenie i złość. Wiele osób krzyczy: „Co ty robisz, fuj!”, a w internecie czyta porady w stylu: „Daj mu ananasa aTwój Pies Zjada Własne Kupy w Domu lub Ogrodzie? Zobacz, Kiedy to Niedobory, a Kiedy Lęk Przed Karą!
lbo żółty ser”.
Niestety, domowe sposoby rzadko działają, bo zjadanie własnych odchodów (koprofagia) bardzo rzadko jest zwykłą fanaberią. Za tym zachowaniem kryją się poważne zaburzenia wchłaniania w jelitach lub… głęboki strach przed gniewem człowieka!
Dlaczego pies zjada własny kał? 2 zupełnie różne powody
Musimy oddzielić problem biologiczny od emocjonalnego:
- Głód komórkowy i zaburzenia trawienia (Przyczyna w brzuszku):Jeśli pies nie trawi prawidłowo karmy (np. przez brak enzymów trzustkowych, pasożyty lub karmę pełną ciężkostrawnych zbóż), jego stolec zawiera ogromne ilości niestrawionego białka i tłuszczu. Dla psiego nosa taki kał pachnie… niemal identycznie jak jedzenie w misce! Pies po prostu próbuje odzyskać kalorie, których jego jelita nie zdołały wchłonąć.
- Paniczny strach przed karą (Przyczyna w głowie):To najczęstszy powód u szczeniąt i psów po przejściach! Jeśli pies był w przeszłości karany za załatwienie się w domu (krzykiem, wtykaniem nosa w nieczystości, szarpaniem), w jego głowie powstaje potworny wniosek: „Kupa na podłodze oznacza ból i wściekłość człowieka. Muszę ją natychmiast zjeść, zanim pan to zauważy!”. Pies zjada odchody, by ratować się przed Twoim gniewem!
Tabela: Kupa w ogrodzie czy na dywanie? Co to oznacza?
| Gdzie i jak pies zjada odchody? | Najbardziej prawdopodobna przyczyna | Co należy zrobić w pierwszej kolejności? |
| Zjada kał natychmiast po załatwieniu w domu, kuli się i boi się Twojego spojrzenia. | Lęk przed karą, trauma po metodach awersyjnych. | Całkowity zakaz karania! Sprzątaj bez emocji i wezwij behawiorystę. |
| Zjada kupy w ogrodzie, chudnie, ma matową sierść, a stolce są obfite i jasne. | Zewnątrzwydzielnicza niewydolność trzustki (EPI) lub pasożyty. | Badanie kału i profil trzustkowy (cTLI) u weterynarza! |
| Poluje na kocie odchody z kuwety. | Koci kał jest bogaty w białko i tłuszcz – to dla psa przysmak. | Postaw kuwetę poza zasięgiem psa i wzbogać jego dietę. |
3 kroki, które pomogą wyeliminować zjadanie odchodów
- Kategorycznie przestań reagować złością na wpadki czystościowe: Jeśli znajdziesz w domu kał – nie mów nic, nie wzdychaj, nie patrz na psa. Zabierz go do drugiego pokoju i posprzątaj w ciszy. Pies musi poczuć, że obecność odchodów nie sprowadza na niego zagrożenia życia.
- Popraw jakość diety i dodaj probiotyki: Przejdź na wysoce strawną karmę monobiałkową bez zbóż. Wprowadź naturalne, niepłukane żwacze wołowe (bogate w pożyteczne bakterie) oraz dedykowany probiotyk dla psów, który uszczelni barierę jelitową.
- Sprzątaj ogród natychmiast: Nie zostawiaj odchodów na trawniku. Jeśli pies nie będzie miał dostępu do „obiektu”, nawyk nie będzie się utrwalał w mózgu. Na spacerach po ogrodzie miej w kieszeni pyszny smakołyk i zawołaj psa natychmiast po załatwieniu, nagradzając go za podejście do Ciebie!
Kiedy koprofagia wymaga wsparcia behawiorysty?
Jeśli badania weterynaryjne są wzorowe, pies dostaje karmę najwyższej jakości, a mimo to kompulsywnie połyka odchody, ucieka z nimi w panice lub ze stresu załatwia się pod siebie – problem ma podłoże w nerwicy natręctw lub głębokim lęku.
Krzyczenie i wtykanie nosa w odchody to barbarzyństwo, które tylko utwierdza psa w przekonaniu, że musi zjadać wszystko jeszcze szybciej!
Twój pies zjada kupy w domu lub ogrodzie, a Ty czujesz bezsilność i wstyd? Pomóż swojemu pupilowi wyjść z lęku! Umów się na indywidualną konsultację z behawiorystą Na Każdą Łapę na nakazdalape.pl w Krakowie. Odkryjemy emocjonalne podłoże problemu, odbudujemy zaufanie i nauczymy Twojego psa bezpiecznych nawyków bez grama krzyku!


Dodaj komentarz